Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

ΖΗΣΤΕ ΧΑΛΑΡΑ

Η Mariannaonice κράτησε την υπόσχεσή της. Μου έστειλε ένα mail με συνημμένο ένα αρχείο που περιείχε το γράμμα μιας μικρής ιταλιδούλας που πάσχει από καρκίνο και ζητάει μέσα από το γράμμα της να ενημερώσει όσους περισσότερους γίνεται, τι είναι η ζωή, που αυτή δεν θα ζήσει ολάκερη.
Συγκλονιστικό και το γράμμα και η συμβουλή της προς όλους μας. Γράμμα – ποίημα – νάρκη είναι. Κι΄έφτασε σε μένα μια από εκείνες τις στιγμές που χρειάζεται κανείς κάτι για να ξυπνήσει από την εσωστρέφειά του, από τον εφιάλτη του μυαλού του, από τον κυκεώνα του εγώ του.

Πολύ απλά το ποίημα της μικρής που έχει τίτλο: « Αργός χορός» λέει : ΖΗΣΤΕ ΧΑΛΑΡΑ.


Δεν ξέρει πως αλλιώς να πει : κόψτε γκάζι, μην τρέχετε σαν σε κούρσα ταχύτητας, μην χορεύετε τόσο γρήγορα, μην αγχώνεστε, μην δίνετε σημασία στα μικρά και ανούσια, μην στριφογυρίζετε σαν σβούρες, μην πτοείστε από τα προσωπεία και κοιτάξτε τα πρόσωπα, γιατί το δώρο της ζωής δεν θα το ανοίξετε ποτέ έτσι.

Κοίτα τώρα να δεις ένα πράγμα. Να παίρνεις κουράγιο και να συνέρχεσαι από τα λόγια ενός άρρωστου και καταδικασμένου παιδιού. Τα λόγια του σε συνεφέρνουν; Η αμείλικτη μοίρα του; Ο τρόμος για έναν παρόμοιο εφιάλτη; Δεν ξέρω. Ίσως όλα μαζί να σε ταρακουνάνε και όχι από φόβο τόσο για το θάνατο όσο από επίγνωση του πόσο τσαλακώνουμε το δώρο μας, τη ζωή μας.

Απολαύστε το δώρο σας. Μοιραστείτε το και θαυμάστε το. Το αξίζει.
Ένα και μοναδικό είναι για τον καθένα μας.
Δημοσίευση σχολίου