Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Και πάλι εδώ

Ήρθα κι απόψε (ο πανικός καλά κρατεί!)!

Δύσκολη μέρα, δύσκολη εβδομάδα με ό,τι πιο κουραστικό για μένα ... με υπομονή στην αναμονή ιατρικού πορίσματος.
Γενικά απεχθάνομαι την αναμονή, πόσο μάλλον και τέτοιου είδους αναμονή.
Ας είναι.Όπως όλοι λένε, θα περάσει κι αυτό και θα πάει μακριά, το πού θα πάω εγώ βέβαια έχει να κάνει με το πόσα άλλα έχουν περάσει και πόσο μακριά έχουν πάει. Όμως τι άλλο μπορείς να πεις ή να κάνεις εκτός από υπομονή. Γροθιά στο μαχαίρι είναι ζόρικο να δώσεις, εκτός κι αν κατέχεις καλά τον τρόπο, πράγμα που εγώ στερούμαι ολοκληρωτικά και αμετάκλητα. Να γιατί κάποιες φορές "χαίρομαι" τις γροθιές που δίνουν άλλοι. Είναι σαν να συμμετέχω κι εγώ. Υποκλέπτω κάτι λίγο από το θάρρος τους και σε περίπτωση επιτυχίας και από το θρίαμβό τους πάνω στο συμβατικό, εγώ, η απολύτως συμβατική.
Δημοσίευση σχολίου