Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Με την νόηση της καρδιάς.

Κάποιοι, λίγοι, έχουν την ευλογία να μπορούν να γράφουν με την νόηση της καρδιάς τους. Όχι πως οι υπόλοιποι δεν χρησιμοποιούν τον γραπτό λόγο όμορφα και κατανοητά. Το αντίθετο. Πολλοί αποτυπώνουν τις σκέψεις τους, τα όνειρά τους, τις επιθυμίες τους, ό,τι βγαίνει από μέσα τους, ό,τι τους εντυπωσιάζει, τους ενοχλεί ή τους κεντρίζει με ιδιαίτερα ικανό τρόπο.

Υπάρχουν όμως και οι μερικοί που ξεπερνούν τα συνήθη όρια του γραπτού λόγου και απογειώνουν τη γραφή και μαζί της όσους τύχει να την διαβάσουν.
Πώς και γιατί υπάρχουν αυτοί οι χαρισματικοί δεν ξέρω.

Υποπτεύομαι πως το μονοπάτι της ζωής τους θα είχε μεγάλες ανηφόρες και απότομες κατηφόρες. Μπορεί και καλντερίμι να ήταν, μπορεί και λεωφόρος.
Αυτοί ξέρουν.

Τους ζηλεύω όμως γιατί κρατούν μεγάλο φάρμακο στα χέρια τους, στο μυαλό τους, στην καρδιά τους.

Λυτρώνουν και εξαγνίζουν.
Ανακουφίζουν και ξαστερώνουν.

Να τους έχει … η ζωή τους καλά.
Δημοσίευση σχολίου