Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008

Ο Γλάρος μου ...


Μην φοβάστε. Αυτός δεν φοβάται.
Έχει ανοίξει τα φτερά και κάνει αυτό που γνωρίζει να κάνει, αυτό για το οποίο έχει γεννηθεί. ΠΕΤΑΕΙ.
Χαμηλά είναι η αλήθεια αλλά δεν του πάει και κάτι άλλο. Οι υψηλές και ασφαλείς πτήσεις είναι για άλλου είδους πουλιά.

Ο Γλάρος μου είναι του αφρού.
Μοναχικός, περήφανος, αθεράπευτα πεισματάρης στα δύσκολα.
Κι αν βρεθεί κατάρτι και ξαποστάσει για λίγο, γρήγορα θα συνεχίσει την πορεία του.
Και όπου τον βγάλει ή όσο αντέξει με τις φτερούγες βρεγμένες και βαριές από της θάλασσας τη ζήλια που με κάθε κύμα της θέλει να τον φτάσει.

Μην μου τον ματιάσετε. Επειδή είναι γλάρος δεν σας φταίει.
Μπορείτε να του μοιάσετε.
Διαφορετικά, κλείστε τα μάτια και κρατήστε τον σαν εικόνα.
Κακία δεν κρατάει.
Δημοσίευση σχολίου