Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

Έτσι είναι η ζωή μου λοιπόν.

Απόψε είναι μια από εκείνες τις ευλογημένες νύχτες που θέλω να φωνάξω πόσο σ’αγαπάω ζωή. Να βγω έξω, να το ουρλιάξω, να ακουστώ μακριά …
Τώρα, ζωή σ’αγαπάω γιατί είσαι η δική μου ζωή, γιατί είσαι σοφή, δύσκολη, γεμάτη, όμορφη, δυνατή, αναντικατάστατη, μοναδική.
Γιατί είμαι εσύ.
Ξέρω πια, πως δεν θα κρατήσει πολύ αυτή η στιγμή και ακόμα ξέρω πως τώρα που τη νιώθω, ας την απολαύσω.
Έτσι είναι η ζωή μου λοιπόν.
Μια στιγμή, πολλές φορές, κάποιες φορές.
Και τι μ’αυτό;
Μου είναι αρκετό.
Δημοσίευση σχολίου