Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

Ο "θεσμικός ρόλος" της ... βλακείας!!!!

Χθες θύμωσα πολύ.

Μία πολύ καλή φίλη, με ιδιαίτερο γνώρισμα το χάρισμα να μου φτιάχνει τη διάθεση και όχι μόνο εμένα, αντιμετώπισε μια πολύ δύσκολη κατάσταση στο γραφείο της. Αιτία ο κ. Προϊστάμενος, ένα λάθος σε υπηρεσιακό θέμα και ό,τι έπεται αυτού.
Μου διηγήθηκε το περιστατικό. Πως έγινε το λάθος, από ποιόν έγινε, γιατί έγινε και τι άκουσε από τον κ. Προϊστάμενό της παρουσία κοινού.


Πριν συνεχίσω θέλω να σημειώσω πως η Ν. δεν ψεύδεται ποτέ και να μου επιτρέψετε να είμαι βέβαιη γι'αυτό μιας και την ξέρω χρόνια.

Το γεγονός που με θύμωσε βέβαια δεν ήταν το "λάθος επί υπηρεσιακού θέματος" όπως αντιλαμβάνεστε αλλά ο κ. Προϊστάμενος και ό,τι νομίζει πως του παρέχει ο "θεσμικός του ρόλος".

Πρώτη από όλους θα πω πως λάθη γίνονται και ευθύνη αυτών που προΐστανται είναι αφού ελέγχουν να παρατηρήσουν τον υπεύθυνο, να του επιστήσουν την προσοχή, ακόμα ακόμα να τον επιπλήξουν μέσα στα πλαίσια πάντα των καθηκόντων τους με τον αρμόζοντα βεβαίως τρόπο έναντι και πάλι αυτού του περιβόητου "θεσμικού τους ρόλου". Δεν έχει καμία διαφορά που στην προκειμένη περίπτωση το λάθος δεν ήταν της Ν. αλλά του ιδίου. Απολύτως καμία. Και ο κ. Προϊστάμενος άνθρωπος είναι και λάθη θα κάνει. Στην περίπτωση αυτή όμως είναι και αυτός άνθρωπος, ενώ στην πρώτη, που δεν έχει κάνει ο ίδιος το λάθος, είναι "θεσμικός ρόλος", τουτέστιν αφέντης - δερβέναγας που έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται όπως του αρέσει. Να προσβάλει, να ειρωνεύεται, να μειώνει την αξιοπρέπεια του άλλου, να τον κάνει κουρέλι παρουσία συναδέλφων αλλά και κοινού.

Είμαι σίγουρη πως αυτά που σας γράφω δεν σαν ξενίζουν διόλου. Μάλλον συχνό φαινόμενο είναι, παρά εξαίρεση στον κανόνα. Μπορεί και να αναρωτιέστε γιατί θύμωσα, γιατί δεν έχω συνηθίσει ακόμα την κρατούσα κατάσταση μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων.
Ε, λοιπόν δεν μπορώ να το χωνέψω αυτό. Σέβομαι την ιεραρχία σε μια υπηρεσία, σε μια επιχείρηση, στο χώρο της δουλειάς γενικώς αλλά περισσότερο σέβομαι τον άνθρωπο. Πως να το κάνουμε δηλαδή; Δεν μπορεί το "υπηρεσιακό θέμα" που θα καθυστερήσει για ένα λάθος (και μάλιστα δικό του) να είναι πιο πάνω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και δεν μπορεί ακόμα κανένας κ. Προϊστάμενος που του έχει δοθεί μια καρέκλα, με τον όποιο τρόπο, αυτό δεν το εξετάζω, να ανεβαίνει πάνω της και να βουρδουλιάζει όσους τύχει να είναι πιο κάτω του, ακόμα και στην περίπτωση που οι πιο κάτω δεν είναι ισάξιοι της ... ευφυΐας του. Πόσο μάλλον όταν οι πιο κάτω ανέχονται την ... βλακεία του, την ηλιθιότητά του και συμπαρίστανται ο ένας στον άλλον λέγοντας: "μην στεναχωριέσαι, θα του περάσει". Διαφωνώ και σε αυτό. Αν είναι ποτέ δυνατόν ο κ. Προϊστάμενος να "κρατάει μούτρα" και εμείς να στεναχωριόμαστε μη και δεν του περάσει. Μα υπάρχει περίπτωση ποτέ η βλακεία να του περάσει από τη στιγμή που ο "θεσμικός ρόλος του" του την παρέχει;


Θυμώνω με τους άξεστους, τους αγενείς, τους αμόρφωτους, τους υπανθρώπους όποιον "θεσμικό ρόλο" κι αν κατέχουν.
Και μετά το θυμό έρχεται η ... αηδία
.
Δημοσίευση σχολίου