Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Απόψε γύρισα


Φοβηθήκατε; Καλά, δεν με αναγνωρίσατε; Εγώ είμαι. Η νοτα αλλά ... εσωτερικώς και μόνο με φεγγάρι. Είπα να με δείτε και ψάχνοντας στις φωτογραφίες μου διάλεξα αυτή.

Ξαφνιαστήκατε; Κακώς.

Έτσι είμαι ακριβώς.
Η πορεία μου μοναχική και νυχτερινή.
Χωρίς αγέλη.
Ακούραστη περιπλάνηση με το βλέμμα μπροστά.
Προορισμός η εξουθενωτική αναζήτησή μου.
Με όποιο κόστος.
Χωρίς φόβο.
Το μόνο αναγκαίο, η ησυχία.
Ήχος κανένας από πουθενά τις ώρες αυτές.
Μόνο από εμένα όταν έρθει η ώρα του ουρλιαχτού.
Για να το ακούω καλά, να το ευχαριστιέμαι, να το χαίρομαι.

Μην τρομάζετε. Δεν θα με ακούσετε ούτε και εσείς.
Είναι μοναδικά, δικά μου τα μονοπάτια μου.
Δεν υπάρχουν σταυροδρόμια, ούτε και συναπαντήματα.
Σύντομα τα ταξίδια μου αλλά συχνά.
Είναι αναγκαία.

Ανακούφιση στην επιστροφή.
Λύτρωση από την καινούργια γνώση.
Ελπίδα πως την επόμενη φορά θα μάθω πιο πολλά.
Υπάρχουν κι άλλα!!!
Πάντα θα υπάρχουν έως ότου δεν θα υπάρχει γυρισμός.

Απόψε γύρισα ...

Δημοσίευση σχολίου