Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2008

Λυριτζής - Οικονόμου: Άκυρο

Και το καφεδάκι που λέγαμε λίγο πριν, μου στάθηκε στο λαιμό. Όση ώρα είχα στη διάθεσή μου για να το απολαύσω, χαλαρά υποτίθεται, υποχρεώθηκα να βλέπω τον κ. Ζαχόπουλο να υποδέχεται κάποιους κινέζους και την "τριανταπεντάχρονη κυρία" με την υπέροχη μαντίλα να κάνει βόλτες αλα-μπρατσέτα με την κοπέλα με το σκουφάκι και συγχρόνως να ακούω πολιτικό σχολιασμό χωρίς νόημα.
Γιατί δεν μας αφήνουν ήσυχους αφού το ξέρουμε καλά: ΟΛΑ ΘΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΘΟΥΝ, και αυτά που υπάρχουν και αυτά που δεν υπάρχουν.
Έλεος. Τι ζητάω;; έναν ήσυχο καφέ, Δευτέρα πρωΐ, πριν αρχίσει ο αγώνας της εβδομάδας.
Σας παρακαλώ
Δημοσίευση σχολίου