Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Κορεσμός - βροχή - ήλιος - καφεδάκι

Ο κορεσμός φτάνει προοδευτικά στα πιο ψηλά επίπεδα των τελευταίων χρόνων, σκέφτομαι. Η μόνη σκέψη μου είναι αυτή. Δεν με νοιάζει το γιατί ή το πως. Πέρασε η ανάλυση και η αιτιολόγηση. Ανεπιστρεπτί θα έλεγα ή θέλω να ελπίζω. Δεν θα δικαιολογήσω τίποτα και κανέναν. Απλά τερμάτισα από την υπερβολική και μακροχρόνια ένταση.

Σχεδιάζω ένα "ήσυχο" Σαββατοκύριακο με όλα τα συνηθισμένα και από ό,τι φαίνεται και με βροχή που έχει ξεχάσει να σταματήσει αλλά θα την ξεπεράσω περπατώντας τη!
Το να περπατάς τη βροχή έχει άλλη χάρη. Τον ήλιο τον ακολουθείς, την βροχή όμως την κουβαλάς μαζί σου στις σταγόνες που σε πετυχαίνουν οπωσδήποτε. Και προσέχοντας τες ξεχνιέσαι και τα βήματα διαδέχονται το ένα το άλλο και από πεζοδρόμιο σε δρόμο, σε άλλο πεζοδρόμιο, σε πλατεία, σε πεζόδρομο, σε παρκάκι ... ταξιδεύεις μαζί της.
Έχω καιρό να την φωτογραφήσω!
Ναι, φωτογραφίζεται η βροχούλα, με λίγη υπομονή, λίγη τύχη, διάθεση και ηρεμία κάνεις το μαγικό κλικ και την φυλακίζεις, έστω στιγμιαία και μετά ... αυτή συνεχίζει την "καθοδική" της πορεία και μετά κι εγώ κάνω το ίδιο.
Κάποια στιγμή θα έρθει και ο ήλιος.
Η αλήθεια είναι πως όταν έρχεται, ειδικά ο χειμωνιάτικος, τον κυνηγάω αλύπητα, φαντάζομαι και οι περισσότεροι το ίδιο κάνουν αν κρίνω από τις πολλές φωτογραφικές καλύψεις του σε όλα τα ηλεκτρονικά μέσα. Συνήθως συνοδεύεται με θάλασσα, τσίγκινο τραπεζάκι ενίοτε και προπάντων τον κλασσικό ελληνικό καφεδάκι!
Αχ, τι μύθος αυτός ο καφές! Μύθος που όλοι προσπαθούμε να διατηρήσουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Τον ονειρευόμαστε, τον προκαλούμε, τον εμπιστευόμαστε σαν χαλαρωτικό μέσο και χίλια άλλα όμορφα και καλά σκεφτόμαστε λίγο πριν "βγούμε για καφέ". Το πως είμαστε στην επιστροφή του πάντως ποικίλει τόσο που καλύτερα να μην το κουβεντιάζουμε ανοιχτά. Τους μύθους άλλωστε είναι καλό να τους σεβόμαστε.

Έρχεται λοιπόν ένα ΣΚ!

Δημοσίευση σχολίου