Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Ζ Η Τ Α Ω

Σέρνω το μυαλό μου στο φως
αρνείται να ακολουθήσει
εκτέθηκε περίπλοκα
δεν με αναγνωρίζει.
Ποια πρόσωπα; Ποια προσωπεία;
όλα μαζί ένα, της γης το πρόσωπο
κι εγώ ψάχνω ακόμα εμένα.
Λάθεψα στην ανάγνωση
με στράβωσε η πολύ μελέτη
άμαθη στην ερημιά
με πλάκωσε η γνώση.
Κατάκοπα τα βήματα
κι απορώ το πως τα κάνω
είναι τα μωρά μου που φωνάζουν
κι' αναθαρρώ μήπως και γειάνω
Γράφω νότες, άτσαλα
μα για μελωδίες τις ακούω
σιγοψιθυριστά τις τραγουδάω
κι εσένα νοτα μου να σ' αγαπάω
Ζ Η Τ Α Ω
Δημοσίευση σχολίου