Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

Σ η μ ά δ ι α ... μ ο υ

Ένα κομμάτι χαρτί βρήκα
το είχα ανάγκη και νάτο
άγραφο
περίμενε
δισταγμός να το γεμίσω
πρόκληση να το τσαλακώσω
πείσμα να μην το κάνω.

Εδώ είσαι «νότα», μόνη σου μ’αυτό,
σβήσε όσες φορές θέλεις,
διόρθωσε όσα μπορείς,
ας σε πάρει όσο θέλει,
ας κουραστείς όσο παίρνει,
αλλά γράψε, γράψτα όλα,
όλα … όσα γράφονται γιατί τόσα καταλαβαίνεις …

Δεν ψάχνω σημάδια, εκείνα με φτάνουν
τα κοιτάω, τα νομίζω τέτοια, τα θέλω έτσι
με ανακουφίζουν, με προχωράνε, με γλυκαίνουν
και μετά φοβάμαι
δεν είμαι της τύχης μια «νότα»
είμαι της λογικής
και να ο … γρίφος!!! δίχως στίξη


Γράφονται τα όνειρα, οι εφιάλτες, οι χαρές, οι λύπες στη κούνια μας
Ή το κυνήγι τους αρχίζει στο πρώτο βήμα μας …



Σημάδια
…τοπία ανοιχτά, διαδρομή, ποίηση και στοργή …
……………
Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά
κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού
……………
Δημοσίευση σχολίου