Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Το γράμμα που δεν γράφτηκε έναν Αύγουστο

Απουσιάζεις, παντελώς και το πιθανότερο οριστικώς.
Τελειώνει κι αυτός ο Αύγουστος, κι αυτή η ευκαιρία μας με μια ακόμα διαφυγή σου στα μέρη της λογικής και της "πρακτικότητας"!!!!
Κρίμα Γενναίε μου, κρίμα αλλά όχι άδικο. Ελεύθερη βούληση να διαλέγεις ό,τι ενίοτε επιθυμείς. Ομοίως κι εγώ, η πιστή, η πιστότατη στις επιλογές μου, ακόμα κι όταν αυτές είναι άνευ ρεαλιστικής προοπτικής, διαλέγω το Τέλος αυτόν τον Αύγουστο. Ένα τέλος που έπρεπε να είχα προτείνει πολλά χρόνια πριν, αν σκεφτόμουν ιδιοτελώς. Δεν βαριέσαι, και τί έγινε που τώρα εσύ είσαι πανέτοιμος κι εγώ εσαεί ανέτοιμη. Θα "ετοιμαστώ" υπό των ήχο των τζιτζικιών που τραγουδάνε το τελευταίο τους τραγούδι στο μπαλκόνι μου. Όλη η ευθύνη δικιά μου, ομολογώ, στα μικρά και στα μεγάλα και προπάντων στ αδιανόητα, στ αχώρετα της καρδιάς μου.
Μην γίνομαι μελό όμως, δεν ταιριάζει στις επιλογές μου. Σκληρή η πραγματικότητα και πρέπει να την ακολουθήσω γιατί έχω "καθήκοντα" ανεκπλήρωτα ακόμα που χρειάζονται όλη την δύναμή μου. Υποχρεωτικά γυρνάω την πλάτη μου σε όσα με πληγώνουν. Οι πληγές ας μείνουν ορθάνοιχτες αλλά ... μακριά μου. Έλαβε τέλος η πολυτέλεια των συναισθημάτων μου. Πάμε πίσω στα μονοπάτια της επιβίωσης.
Καληνύχτα!
Δημοσίευση σχολίου